Satılan Bankalar

Satılan Bankaların Ayrıntılı Açıklamaları

Bazı arkadaşların kamuoyunun karşısına çıkıp yaptıkları yorumlara inanamıyorum. Her şey çok iyiymiş, bunun göstergesi olarak faiz düşüyor, borsa yükseliyormuş, dolar son ayların en düşük seviyesindeymiş ve en önemlisi artan açıklar da abartılıyormuş!
Sevgili dostlar, bu ülkede ‘para zoruyla’ oluşturulan dalgalara ‘karşı çıkmak’ her ne kadar yok olmayı göze almak olsa bile; ‘yaratılan AB gündemine nasıl sonuna kadar karşı çıktıysam’, her ne olursa olsun ‘çizilen bu yalan dünya tablosuna’ da sonuna kadar karşı durmak istiyorum. Sorarım bu arkadaşlara; ülkemizde insanların yüzde kaçının öve öve bitiremediğiniz o finans piyasalarında parası var?
Ben söyleyeyim; 5′ten az… Gerisi emeğiyle yaşayan ve ’sizin makroekonominin ana göstergesi olarak algıladığınız ve algılattığınız’ piyasalardan asla yararlanamayan insanlar. Onların dünyası sizin dünyanız gibi ’sıcak parayı’ basınca ‘şişen’ sanal bir yapıdan ibaret değil. İşin kötüsü hükümet de ’sıcakçılar’ gibi bir algılama ve düşünceye sahip. Başbakan çıkıp açıklama yapıyor; borsa 48,000 olacak diye. Yabancı kurumların bu ay sokup gelecek ay dışarı çekecekleri bir para girişi ile borsa patlasa, dolar 1,30′lara gerilese sokaktaki işsiz iş bulabilecek mi? Tam tersi işsiz daha uzun süre işsiz kalacak. Sıcak para giderken ‘içeriden de’ götüreceği gibi suni olarak düşen kur ‘ihracat yapıp ayakta kalmaya çalışanları’ vuracak. Yani sizin yükselen borsanız, düşen kurunuz halkın yüzde 95′ine hiçbir şey katmadığı gibi tam tersi onların ‘hakkını da’ emerek çıkacak. Yukarıda anlattıklarım işin bir kısmı. Bir de ‘reel sektörün’ ana damarının elimizden kayması gibi daha hazin bir bölüm var. Bu konuda da ben o modaya da uymayacağım, daha önce yazmama rağmen bir kez daha yazacağım, birileri uyanana kadar bir kez daha yazacağım hatta son yazım bile olsa bir kez daha yazacağım; mali sektörü olmayan bir ülkenin ana hayat damarı kopmuş demektir!
Nedenine gelince. Bu noktada sizlere bazı detayları hatırlatmak ve sonrasında bazı sorular sormak istiyorum. önemli Türk bankalarının yabancı sermayeli kuruluşlara satış detayları:

- TMSF Sitebank’ı Yunan Novabank’a sattı.
- TEB’in yüzde 50’si Fransız BNP’ye satıldı.
- Yapı Kredi, TMSF tarafından Unicredito-Koç ortaklığına satıldı.
- Dışbank, Fortis’e satıldı.
- Garanti’nin kontrol hissesinin yarısı GE’ye satıldı.
- C Bank’ın kontrol hissesinin tamamı İsrailli Bank Hapoalim’e satıldı.
- Finansbank, Yunan NBG’ye satıldı.
- Tekfenbank, Yunan EFG’ye satıldı.
- Denizbank, Dexia’ya satıldı.
- Şekerbank’ın kontrolü Kazakistan’dan Bank Turan’a geçti.
- Adabank, bir Kuveyt finans kuruluşuna satıldı.
- MNG Bank, Hariri ailesine satıldı.

- Akbank’ın yüzde 20’si Citibank’a satıldı ve Oyakbank satış için vitrinde, kamu bankaları özelleştirme kuyruğunda…
Sevgili dostlar, detaylar sonrası sormak istiyorum;
1 – Mali sektörü olmayan bir ülke nereye gidebilir?
2 – Reel sektörü mali sektörün fonladığı gerçeğini dikkate alırsak; parasının kontrolünün tamamen yabancıların eline geçtiği bir ülkenin, reel sektörünün rekabet etme kapasitesi ve gelişme kapasitesi de kontrol altına girmez mi?
3 – AB ile ‘Gümrük Birliği’ içinde haksız rekabete uğrayan Türk firmaları, bankacılık sektörünü de kaybederlerse AB firmalarına karşı haksız rekabete maruz kalmaz mı?
4 – AB’de bankacılıkta yabancı payı neden düşük?
Sonuç: Bırakın bu ‘borsa yükseldi’ masallarını da ‘halkın ekonomisine’ bakın. Ülke altımızdan kayıyor ve birileri bu kayışı gölgelemek için para koyup trend yaratmak dahil her şeyi yapıyorlar…